جان سهیلا حجاب در خطر است

جان سهیلا حجاب در خطر است؛ مسئولان زندان کرمانشاه با وجود وخیم بودن وضعیت سهیلا حجاب ، زندانی سیاسی در اعتصاب غذا، با مرخصی استعلاجی او مخالفت می کنند. جان سهیلا حجاب در خطر است! مسئولان زندان کرمانشاه، علیرغم شرایط بحرانی سهیلا حجاب در اعتصاب غذا، با مرخصی استعلاجی وی مخالفت می‌کنند. سهیلا حجاب در هفدهمین روز اعتصاب غذای خود به سر می برد و علاوه بر مشکلات قلبی و کلیوی، از افت شدید فشار خون و قند خون رنج می برد، اما مسئولان کماکان در اعزام وی به مرخصی درمانی کارشکنی می‌کنند. این در حالی است که طبق گفته پزشکی قانونی، باید جهت انجام مراحل درمان و رسیدگی پزشکی به مرخصی استعلاجی اعزام شود. سهیلا حجاب لب‌های خود را دوخت این زندانی سیاسی در روزهای اخیر در حالی که بر اثر عوارض اعتصاب غذا تحت فشارهای جسمی و و روانی قرار گرفته است. از زندان کرمانشاه به زندان اوین و از آنجا به زندان قرچک و سپس به زندان سنندج منتقل و به زندان کرمانشاه بازگردانده شد. روز هشتم فروردین، زمانی که خانواده سهیله حجاب برای ملاقات با وی به زندان آمدند، مأموران زندان او را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند. این زندانی نیز ضمن صرف‌نظر از دیدار با خانواده خود به نشانه اعتراض، لب های خود را دوخت و چشمانش را با باند بست. مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر: ماده۵:شکنجه ممنوع ما‌ه۹:عدم حبس توقیف یا تبعید غیر قانونی ماده۲۲:حق امنیت اجتماعی فرهنگی مالی فعال حقوق بشر کوثر ولی زاده .

دستگیری ۳دختر جوات در شهر نیشابور

گروه استان‌ها ـ پس از انتشار تصاویر و فیلمی در فضای مجازی از رقص و پایکوبی ۳ دختر جوان در گلزار شهدای بهشت فضل شهر نیشابور، دادستان نیشابور ‌دستور شناسایی و دستگیری متهمان را صادر کرد. به گزارش خبرگزاری تسنیم از نیشابور، پس از انتشار تصاویر و فیلمی در فضای مجازی از رقص و پایکوبی 3 دختر جوان در گلزار شهدای بهشت فضل شهر نیشابور، دادستان نیشابور ‌دستور شناسایی و دستگیری متهمان را صادر کرد. سید محمد حسینی دادستان دادسرای عمومی و انقلاب نیشابور با ابراز حساسیت موضوع و‌ جریحه‌دار شدن احساسات، افکار عمومی مردم، خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران اظهار داشت: ‌تیمی متشکل از کارشناسان پلیس فتا با هدایت قاضی کشیک تحقیقات خود را در این زمینه آغاز کرد که در همان ساعات اولیه متهمان شناسایی و دستگیر شدند. وی با اشاره به عذرخواهی و ندامت متهمان ‌از این اقدام هنجار‌شکنانه افزود: ‌با توجه به اظهار پشیمانی و عذرخواهی آنان، با قرار تأمین کیفری مناسب، پرونده تحت رسیدگی قرار گرفت. مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر: ماده۹:عدم حبس توقیف یا تبعید غیرقانونی ماده۱۰:حق محاکمه قانونی برای همه ماده۲۸ :حق دنیای زیبا و ازاد برای همه کوثر ولی زاده فعال حقوق بشر در ایران.

قتل زنی در آمل به دست برادرش با انگیزه‌های ناموسی

 

 

پنجشنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۱، رسانه‌های محلی شهرستان آمل از کشف جسد زن جوانی حدودا ۳۰ ساله در محل روستای «حسین‌آباد لیتکوه» خبر دادند.

نیروی انتظامی اعلام کرده بود که این فرد بیش از یک‌ماه قبل مفقود شده و حالا با کشف پیکرش پرونده وارد مرحله دیگری شده و باید ابعاد جنایی آن بررسی شود.

به گزارش خبرگزاری «هرانا»، به نقل از «ایمنا»، جسد این زن در زمین‌های کشاورزی و شالیزار روستای حسین‌آباد بخش مرکزی کشف شده است.

بر اساس گزارش پلیس هویت او «سارا شادیفر»، ۳۳ ساله مادر دو پسر ۱۳ ساله و شش ساله  اعلام شده است و توسط برادرش به قتل رسیده است. یک منبع آگاه می‌گوید: «سارا مستقل بود. در خانه خودش زندگی می‌کرد و قصد داشت بعد از تبدیل پس اندازش به دلار از ایران برود اما درست در روزی که همراه برادرش برای تبدیل پول به صرافی رفته بود توسط برادرش با شالی که به گردن داشت خفه شد.»

برادر سارا در اعترافات خود گفته است که در زمانی که خواهرش برای خرید از ماشین پیاده شده برخی پیام‌هایی که برای خواهرش رسیده را خوانده و به دلیل سبک زندگی او در یک لحظه عصبانیت او را خفه کرده و ساعتی بعد او را در روستای حسین آباد دفن کرده و به آمل بازگشته است،همه این اتفاقات به اسم قتل های ناموسی همه ازضعف جمهوری اسلامی نشعت میگیرد.

آمار‌ها می‌گویند در استان‌های خوزستان، کردستان، کرمانشاه، ایلام، لرستان، سیستان و بلوچستان، فارس، آذربایجان شرقی و اردبیل بیش‎ترین قتل‌های ناموسی رخ می‌دهد. البته در سایر استان‌های کشور هم چنین قتل‌هایی گزارش می‌شوند اما آمار معینی در این خصوص وجود ندارد

 

زندان زنان رشت چه میگذرد

در زندان زنان رشت چه میگذرد – گزارشی از درون «کانون اصلاح و تربیت زنان رشت» یک زندانی که چندی پیش از زندان زنان رشت به مرخصی اعزام شده، در گزارشی به کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام ، از وضعیت این زندان چنین نوشته است: «وضعیت زنان زندانی، بخصوص زنان زندانی عادی در زندان زنان رشت دردناک و البته اسفناک است. برخوردی که زندانبانان و عوامل زندان با زنان زندانی دارند بسیار تحقیرآمیز و خرد کننده است. بیشتر زندانبانان مزدبگیرانی هستند که بخاطر مزدی ناچیز به این شغل گمارده شده اند. برخی از زندانبانان نیز از اعضای خانواده عناصر اطلاعاتی یا بدنه خود نظام هستند. از جمله میتوان از دو زندانبان زن بنامهای «خبری» و «فرجی» نام برد که «خبری» دختر «شهید» و «فرجی» از اعضای خانواده ماموران وزارت اطلاعات است. جمعیت در قرنطینه تعداد زندانیان در قرنطینه این زندان از ۷ نفر تا ۳۰ نفر متغیر است. در قرنطینه هیچ آرامشی وجود ندارد. بصورت دائم ورودی و خروجی هست. وضعیت پزشکی و داروخانه وضعیت پزشکی خوب نیست. فقط پزشک عمومی وجود دارد و برای بیماریهای خاص هیچ رسیدگی نمی شود. یک زندانی که نیاز به پزشک متخصص داشته باشد باید از هفت خان بگذرد تا بتواند تایید رئیس زندان را بگیرد. در داروخانه زندان فقط مسکن یافت می شود و بقیه داروها باید توسط خانواده به زندانی برسد. که اینهم در صورتی است که مانع تراشی نشود و زندان، داروی زندانی را به او بدهد. دارو نزد بهداری می ماند و صبح، ظهر و شب سر ساعت عوامل زندان بند به بند زندانیانی که دارو دارند را صدا کرده و تحویل می دهند. وضعیت بهداشتی – فروشگاه زندان وضعیت بهداشتی در این زندان خوب نیست. زنان زندانی مجبورند تمامی مایحتاج خود را از فروشگاه زندان بخرند. از آنجا که عوامل زندان از طریق فروشگاه زندان پول هنگفتی به جیب می زنند، زندانیان نام فروشگاه را «چاه نفت» گذاشته اند!. زنان زندانی اجازه ندارند بجز لباس وسیله دیگری از بیرون وارد کنند و در برخی موارد همان لباس را هم باید از فروشگاه با پول خودشان و به قیمت گران تر بخرند. وضعیت غذایی و آب فروشگاه زندان مواد غذایی را نیز با چند برابر قیمت می فروشد و به همین دلیل زندانیان توان خرید مواد غذایی را نیز ندارند. تره بار هفته ای یک بار ( دوشنبه یا سه شنبه) فروخته می شود اما با کیفیت پایین تر و خیلی گرانتر از قیمت بیرون و اعتراض زندانیان نیز راه به جایی نبرده است. خانواده زندانیان با حقوقی که دارند امکان رساندن پول به عزیزانشان برای خرید مواد غذایی را ندارند و زندانیان مجبور هستند با غذای زندان که بی کیفیت و تکراری است سر کنند. آب آشامیدنی در برخی بندها وجود ندارد و زندانیان مجبور هستند آب را با قیمت گران از فروشگاه بخرند. خودفروشی و جاسوسی زندانیان ضعیف النفس در زندان زنان رشت این شرایط سخت و غیرقابل تحمل منجر به رو آوردن برخی انسانهای ضعیف به سمت جاسوسی برای بدست آوردن مزایا و یا دریافت مرخصی شده است. در یک مورد یک زندانی که برای عوامل زندان جاسوسی میکرد حتی از زندانیان سیاسی نیز گزارش میداد. وی میگفت در ازای درخواست آزادی قول دادم که اخبار زندانیان را به عوامل زندان برسانم تا به من آزادی یا مرخصی بدهند. با اینحال عوامل زندان حتی به این افراد نیز رحم نکرده و به وعده هایشان عمل نمی‌کنند. مادر اطاق! در زندان زنان رشت یک منصب بنام «مادر اطاق» وجود دارد که همان مسئول اطاق است. این شخص از همه زندانیان بدبخت تر است چون باید برای همه کار کند و اهداف عوامل زندان را نیز پیش ببرد. اما برخی زندانیان فقط به این دلیل که به مادر اتاق زمان تماس بیشتری نسبت به سایرین تعلق می‌گیرد راضی به پذیرش چنین کاری می‌شوند.» مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر: ماده۵:شکنجه ممنوع ماده۸:رعایت حقوق انسانی توسط قانون ماده۹:عدم حبس توقیف یا تبعید غیرقانونی ماده۲۲:حق امنیت اجتماعی فرهنگی مالی کوثر ولی زاده فعال حقوق بشر در ایران‌.

بازگرداندن زندانی سیاسی فاطمه مثنی به زندان اوین علیرغم وضعیت وخیم جسمی

بازگرداندن زندانی سیاسی فاطمه مثنی به زندان اوین علیرغم وضعیت وخیم جسمی زندانی سیاسی فاطمه مثنی درحالیکه از یک سو بیمار است و از سویی خانه اش در شرف مصادره و فرزندانش در معرض بی خانمانی هستند با دستور امین وزیری به زندان اوین بازگردانده شد. کانون حقوق بشری نه به زندان – نه به اعدام، روز ۱۴ فروردین ماه ۱۴۰۱، زندانی سیاسی فاطمه مثنی با احضاریه و دستور امین وزیری به زندان اوین بازگردانده شد. بر اساس این احضاریه وی می‌بایست روز ۱۴ فروردین خود را به زندان اوین معرفی می‌کرد و اکنون این انتقال صورت گرفته است. بازگرداندن فاطمه مثنی به زندان اوین در شرایطی است که او از یک‌سو به بیماری سختی مبتلا است و درمان وی در زندان میسر نیست و از سوی دیگر منزل مسکونی محل زندگی مادر پیر و دو فرزند وی توسط ستاد اجرای فرمان خمینی مصادره شده و خانواده وی در معرض بی خانمانی هستند. همسر فاطمه مثنی، زندانی سیاسی حسن صادقی نیز بیش از ۵ سال است که در زندان گوهردشت (رجایی‌شهر) دوران حبس خود را سپری می‌کند. زندانی سیاسی فاطمه مثنی از بیماری عفونت روده رنج می برد و توان تحمل کیفر ندارد. این زندانی سیاسی به دلیل تحمل سالهای زیاد زندان و شرایط بد غذایی و تنشهای عصبی دوران زندان، به بیماری اولسرو (تب روده) مبتلا شده، و از مشکلات کبدی و کولیت روده نیز رنج می برد. وی بارها با تب و دردهای شدید از زندان، به بیمارستان منتقل شده است. به گفته پزشک معالج، این زندانی سیاسی ۵۳ ساله نباید در شرایط استرس و فشار عصبی قرار بگیرد. فاطمه مثنی بارها به دلیل درد شدید در حالت بیهوشی و در بدترین شرایط به بهداری زندان منتقل شد. پزشکان بارها دوز داروهای او را بالا برده و اعلام کردند که درمان او در شرایط زندان فایده ای ندارد چرا که او نباید استرس داشته باشد. از سوی دیگر ستاد اجرای فرمان خمینی دستور مصادره منزل مسکونی فرزندان این زوج زندانی را داده و قرار است خانه وی را مصادره کرده و وسایل زندگی آنان را به بیرون از خانه بیندازند. در دی ماه سال ۱۴۰۰، توسط ستاد اجرایی فرمان خمینی به فرزندان زندانیان سیاسی حسن صادقی و فاطمه مثنی اعلام شد که حکم تخلیه منزل آنان توسط دادگاه تجدید نظر تایید شده و باید خانه‌ای را که در آن ساکن هستند، تخلیه کنند. خانواده صادقی به تایید حکم مصادره منزل اعتراض کرده و گفتند دادگاه حکم داده که این منزل متعلق به ما است. اما از طرف ستاد اجرایی خمینی به این خانواده گفتند دادگاه تجدیدنظر تشکیل شده و حکم به تخلیه خانه داده است. فاطمه مثنی در سال ۶۰ هنگامی که ۱۳ سال بیشتر نداشت، بازداشت و در زندان با اعدام و قتل برادرانش به دستور خمینی روبرو شد. وی پس از چند سال تحمل زندان آزاد و مجددا در سال ۹۴ با همسرش دستگیر شد. فاطمه و همسرش هر کدام به ۱۵ سال زندان محکوم شدند. این زندانی سیاسی از سال ۹۴ تاکنون در زندان محبوس است. مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر: ماده۸:رعایت حقوق انسانی توسط قانون ماده۹:عدم حبس توقیف یا تبعید غیرقانونی ماده۲۲: حق امنیت اجتماعی فرهنگی مالی کوثر ولی زاده فعال حقوق بشر در ایران ‌

تعیین زمان و شعبه دادگاه رسیدگی به اتهامات ژاله روحزاد معلم بازنشسته

 جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات ژاله روحزاد معلم بازنشسته، روز سه شنبه ۱۶ فروردین ماه در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار خواهد شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ژاله روحزاد به دادگاه انقلاب تهران احضار شد.

در این ابلاغیه از خانم روحزاد خواسته شده است که در روز سه‌شنبه ۱۶ فروردین‌ماه ۱۴۰۱ جهت رسیدگی به اتهامات انتسابی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران حاضر شود.

پیشتر اتهامات مطروحه علیه این معلم بازنشسته “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور و تبلیغ علیه نظام” عنوان شده بود.

ژاله روحزاد معلم بازنشسته ساکن در تهران و همسر اسماعیل گرامی فعال کارگری محبوس در زندان تهران بزرگ است.

عدم رسیدگی پزشکی به وضعیت مریم اکبری منفرد در زندان سمنان

 مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان سمنان علیرغم شرایط نامناسب جسمی از رسیدگی پزشکی و اعزام به مراکز درمانی محروم مانده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی تبعیدی در زندان سمنان  علیرغم شرایط نامناسب جسمی از رسیدگی پزشکی محروم مانده است.

یک منبع مطلع در این خصوص به هرانا گفت: «مریم اکبری منفرد از بیماری کبد چرب رنج می برد و به رسیدگی و درمان نیاز دارد ولی مسئولین زندان او را از درمان محروم کرده اند. خانم اکبری منفرد همچنین طبق آزمایش هایی که در زندان از او گرفتند ایمنی بدنش پایین آمده و دکتر به او گفته است نباید لبنیات مصرف کند اما به دلیل پایین بودن کیفیت غذای زندان او تقریبا تمام وعده های غذایی نان و پنیر می خورد.”

خانم اکبری منفرد، از دیماه ۸۸ دوران محکومیت ۱۵ ساله خود را بدون حتی یک روز مرخصی در زندان سپری می‌کند.

پیشتر حسین تاج وکیل مدافع این زندانی، ضمن اشاره به تداوم محرومیت موکلش از حداقلی‌ترین ظرفیت‌ تسهیلات قانونی، از درخواست اعاده دادرسی مجدد برای پرونده‌ی این زندانی سیاسی خبر داده بود. به گفته او درخواست اعاده دادرسی پیشین وی که بر مبنای لایحه قبلی بوده، بدنبال اعمال تغییراتی در قانون، مورد بی توجهی مراجع قضایی قرار گرفته است.

وی در ادامه در خصوص اعمال محدودیت های جدید برای موکل خود و خانواده وی، گفته بود: «وضعیت چگونگی ملاقات با وی در پی انتقالش از زندان اوین به زندان سمنان بسیار سخت شده است. شرایط خانم منفرد در زندان سمنان به هیچ عنوان مناسب نیست‌ و برای موکل و خانواده او، محدودیت‌های بیشتری نسبت به قبل اعمال شده است؛ محدودیت هایی که هیچ‌ یک محمل قانونی ندارند!»

مریم اکبری منفرد ساعت ۳ بامداد ۱۰ دیماه سال ۱۳۸۸ و پس از حوادث عاشورای ۸۸ بازداشت و در خردادماه سال بعد توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.

اتهام این زندانی “محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران” عنوان شده اما خود او آن را وارد ندانسته است.

وی پس از حدود ۹ ماه تحمل حبس در یکی از سلول‌های انفرادی بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، بند متادون و بند زندان زندان اوین از مهرماه ۸۹ در زندان رجایی شهر تحمل حبس می‌کرد و در اردیبهشت ۹۰ به زندان قرچک ورامین منتقل شد. او در آنجا و پس از اعتراض به شرایط زندان و نوشتن نامه‌های متعدد به مراجع تقلید، مسئولان نظام و احمد شهید، گزارشگر سابق ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران، به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

خانم اکبری منفرد در تاریخ ۱۹ اسفندماه ۹۹، از زندان اوین به زندان سمنان تبعید شد. این زندانی سیاسی روز اول تبعید در بازداشتگاه موسوم به مبارزه با موادمخدر نگهداری شده و توسط ماموران اداره اطلاعات مورد بازجویی قرار گرفت. او نهایتا بدون رعایت اصل تفکیک جرائم و در نبود امکانات بهداشتی به بند عمومی این زندان منتقل شد.

لازم به ذکر است که دو برادر مریم اکبری منفرد در سال‌های ۶۰ و ۶۳ به اتهام ارتباط و عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران توسط دادگاه‌های انقلاب در ایران اعدام شدند. برادر کوچک و خواهرش نیز در تابستان سال ۶۷ و همزمان با موج اعدام زندانیان سیاسی اعدام شدند.

خانم اکبری منفرد مادر سه دختر است و تا این لحظه از حق آزادی مشروط و حتی یک روز مرخصی طی دوران حبس خود محروم مانده است.

فعال حقوق بشر کوثر ولی زاده